skip to Main Content
ARCUS Nowy Początek +48 602–735–764

Depresja

Szacuje się, że na depresję choruje ok. 17% ludzi na całym świecie. Według badań WHO depresja jest aktualnie czwartym najpoważniejszym problemem zdrowotnym, powodującym czasem ogromne zaburzenia w życiu chorujących na nią osób. Największa zachorowalność na depresję obserwowana jest u osób pomiędzy 35 a 55 rokiem życia. Często dotyka także osób starszych powyżej 65 rż. Dwukrotnie częściej chorują na nią kobiety. Statystyki mówią wiele… Najważniejsze co z nich wynika to, że depresję, która jest chorobą należy leczyć, bo znacznie obniża poczucie satysfakcji z życia, często uniemożliwia normalne funkcjonowanie, a czasem prowadzić może nawet do śmierci.

Czym jest depresja?

Jest zaburzeniem psychicznym, którego charakterystycznymi objawami jest pogorszenie (tzw. obniżenie) nastroju, utrata życiowej energii i zainteresowań, a także brak możliwości odczuwania przyjemności i radości.

Depresja i jej objawy. Do często spotykanych objawów dołączyć można:

– zaburzenia rytmu snu

 – bezsenność lub senność

– utrata apetytu i spadek wagi ciała/ wzrost apetytu i wagi ciała,

 – spowolnienie lub przyspieszenie psychoruchowe, widoczne np. w sposobie poruszania się, przemieszczania,

 – poczucie ociężałości, zmęczenia lub wyczerpania psychicznego i fizycznego,

 – spadek poczucia własnej wartości,

 – zaburzenia koncentracji i uwagi; spowolnienie myślenia,

 – zaburzenia libido,

 – myśli rezygnacyjne lub samobójcze, podejmowanie prób samobójczych.

 – przeżywanie lęku,

 – bóle, napięcia, skurcze lokalizowane w różnych narządach a nie mające przyczyny w chorobach somatycznych

– nieuzasadnione poczucie winy; oczekiwanie kary za coś, na co nie miało się wpływu lub swój wpływ na  powodzenie/niepowodzenia danej sprawy znacznie się przecenia.

Czy to depresja?

Depresję diagnozuje się jeśli wystąpiły co najmniej 5 spośród wymienionych poniżej objawów w ciągu ostatnich 2 tygodni, w tym zauważalne obniżenie nastroju lub utrata zainteresowań a także niemożność odczuwania przyjemności i cieszenia się.

Depresja może występować w bardzo różnym nasileniu od łagodnej, poprzez umiarkowaną do silnej depresji. Czasami widocznymi objawami choroby – tak jak przy łagodnej depresji – są tylko spadek życiowej energii, rozkojarzenie, narzekanie na utratę siły i poczucie zmęczenia. Taki przedłużający się i nieleczony stan, choć nie utrudnia życia znacząco, w dłuższej perspektywie może doprowadzić do zwiększenia nasilenia choroby i niewypełnienia wszystkich obowiązków związanych z rolami życiowymi. Samopoczucie osoby chorej na depresję umiarkowaną lub silną jest zazwyczaj na tyle trudne dla niej do zniesienia, że poszukuje profesjonalnej pomocy lekarskiej i psychologicznej. Sporym niebezpieczeństwem przy depresji endogennej (o podłożu biologicznym) jest realizowanie myśli samobójczych i podejmowanie prób. Szacuje się, że ok. 15% osób cierpiących na depresję endogenną odbiera sobie życie.

O czym należy pamiętać? O tym, że depresja jest chorobą i jak każda choroba jest możliwa do wyleczenia. W zależności od stanu chorego i ilości oraz nasilenia objawów osobom w depresji proponuje się farmakoterapię i/lub psychoterapię. W wielu przypadkach połączenie obydwu sposobów – brania leków i psychologicznej pracy nad trudnościami, które doprowadziły do wystąpienia depresji – daje najlepsze i najszybsze rezultaty. W pracy psychologicznej, którą wykonujemy z osobami w depresji, koncentrujemy się na:

– aktywizacji do wykonywania zadań, powrotu do dawniejszych zainteresowań i aktywnego organizowania czasu

– podleganie pracy i grafikowi zadań w ośrodku, realizowanie indywidualnych zadań z terapii – powrotu do aktywnego stylu życia

– poprzez zajęcia sportowe, gimnastykę, możliwość uprawiania nordic walkingu – uczenie odreagowywania napięć i emocji

– relaksacja, popołudniowa grupa – praca nad przekonaniami i zachowania

– terapia indywidualna.