WSPÓŁUZALEŻNIENIE

Współuzależnienie jest sposobem reagowania na silny stres związany z byciem w bliskim związku z osobą uzależnioną. Osoba uzależniona wprowadza do takiej relacji destrukcję, natomiast osoba współuzależniona próbuje się do tej destrukcji przystosować, dostosowuje się do tego, co jej szkodzi. Jedyną możliwą wizją życia jest życie we dwoje, i to bycie razem jest ważniejsze od ponoszonych kosztów, wyznacza sens i wartość.

Sposobem na dostosowanie się do dysfunkcji rodziny wynikającej z uzależnienia partnera jest nadodpowiedzialność i nadkontrola. Nadodpowiedzialność polega na braniu na siebie konsekwencji wynikających z uzależnienia partnera, robieniu dla i za partnera tego, co on sam mógłby zrobić. Nadkontrola wiąże się z podejmowaniem różnych działań mających utrudnić lub pozbawić możliwości picia alkoholu czy przyjmowania substancji psychoaktywnych. Działania te pogłębiają cierpienie osoby współuzależnionej, pochłaniają wiele energii, koncentrują całą uwagę wokół uzależnienia i osoby uzależnionej jednak nie prowadzą do zmiany, a do jeszcze większego uwikłania we współuzaleznienie.

W przypadku współuzależnienia, podobnie jak w przypadku uzależnienia, konieczna jest terapia. Zalecana jest terapia indywidualna, jak również uczestnictwo w terapii grupowej oraz grupach samopomocowych dedykowanych dla osób współuzależnionych. Terapia pomaga osobom współuzależnionym odzyskać kontrolę nad swoim życiem i pozwala ponownie skupić się na sobie.

Współuzależnienie określa się jest jako nadmierną sztywność myślenia działania powstająca z niesprzyjających doświadczeń życiowych. Utrwalana poprzez życie z osobą uzależnioną, wypracowany schemat , który uniemożliwia korzystne i skuteczne rozwiązywannie trudności własnych i swojej rodziny. Najważniejszą sprawą jest, iż życie w rodzinie alkoholowej rodzi gotowość do przyjęcia nadmiernej odpowiedzialności za drugiego człowieka. Współuzależnienie nie jest chorobą- jest wypracowanym sposobem przeżycia. Pragnieniem rodziny jest trzeźwość , życie bez alkoholu. Trudności rodzą się wraz z powrotem osoby uzależnionej z ośrodka lub podejmującej leczenie gdyż funkcjonowanie osoby współuzależnionej nie podejmującej własnej pracy nad zmianą rodzi wiele nieporozumień i konfliktów.